Genade of werken?

Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? Doen de tollenaars niet net zo? (Matt 5)

En als jullie alleen je broeders en zusters vriendelijk bejegenen, wat voor uitzonderlijks doe je dan? Doen de heidenen niet net zo?

Twee uitspraken van Jezus, waarmee hij laat zien dat het leven met Hem anders is dan het leven onder de wet. Toen was het oog om oog en tand om tand en Je moet je naaste liefhebben en je vijand haten.

Jezus laat hiermee Gods karakter zien en wie Hij is: Hij laat de zon opgaan over goede en slechte mensen en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. 
Jezus zegt hier dat God volmaakt is en wij zo mogen en zullen worden. 

Toch bekruipt me een naar gevoel: hoe kan Jezus zoiets van ons vragen als God niet zo is en doet?
Wat ik bedoel?
In de kerken wordt geleerd dat je behoud en de liefde van God pas gaat werken als jij een keuze maakt om van God te houden.
In de kerken wordt geleerd dat God de zonde haat en pas met jou aan het werk kan als je die zonde zelf gaat bestrijden.

Dan heeft God ons pas lief als wij voor Hem gaan kiezen?
Dan behandelt Hij ons vriendelijk, als wij dat ook doen.
Dan hangt ons behoud dus af van ons mensen? Dus toch werken en geen genade?

Is het niet vreemd dat God iets van ons vraagt wat Hij zelf niet zou doen?

Gods liefde

Wij hebben lief omdat God ons het eerst heeft liefgehad. (1Joh 4 vers 19) Deze tekst geeft me duidelijkheid over het feit dat de liefde van God uitgaat en niet afhankelijk is van mij. Vers 9 van dit hoofdstuk bevestigt dit:  En hierin is Gods liefde ons geopenbaard: God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden, opdat we door hem zouden leven. 

Hij houdt niet van me, omdat ik zo m'n best doe, mijn leven op orde heb, op de juiste manier leef en denk of naar de beste kerk ga. Ik leef niet onder de wet, maar onder de genade.
Ook al veroordeelt mijn gevoel me of zou ik alles op alles zetten om op het goede spoor te blijven, Gods liefde wordt daar niet meer of minder van, daar hangt Zijn liefde ook niet van af. 

Hoe meer ik dat besef, hoe meer ik ga zien hoe groot God is. 


Nog een artikel over dit onderwerp

Onvoorwaardelijke liefde

-- Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.
-- wij weten: er is één God, de Vader, uit wie alles is ontstaan en voor wie wij zijn bestemd, en één Heer, Jezus Christus, door wie alles bestaat en door wie wij leven.
--  Genade zij u en vrede van God, onze Vader.

Dit zijn 3 voorbeelden uit de brieven aan de Corinthiërs en Kolossenzen waaruit blijkt dat God onze Vader is. Hij staat in relatie tot ons als in een gezin: Vader-kinderen. 

Niet als een voorbijganger die af en toe eens langskomt.
Niet als de baas die oplet of je je wel aan de regels houdt.
Niet als een rechter die al klaar staat met z'n oordeel.

We leven dan ook niet onder de wet, maar onder de genade. 
Dat betekent dat God in liefde naar ons omziet als een Vader naar Zijn kinderen en niet oordelend en berekenend als een rechter naar de wetsovertreder.

Deze Vader houdt onvoorwaardelijk van ons.
-- ...als we door de wet (wettisch leven; er vanuit gaan dat God nog iets van ons eist) rechtvaardig zouden kunnen worden, zou Christus voor niets gestorven zijn. (Galaten 2:21)

Onvoorwaardelijke en altijd gevende liefde, op wie kun je je vertrouwen beter stellen dan op deze Vader? 

Nog een artikel over dit onderwerp

Het is volbracht

 ‘Het is volbracht.’ Het is bijna het laatste wat Jezus zei voor Hij stierf.
Volbrengen is je opdracht helemaal doen. Niet half of een gedeelte, maar compleet.
Wat Jezus deed is dus compleet, geen half werk. Niemand hoeft en kan er iets aan toevoegen. 

Opdat wij echt vrij zouden zijn, heeft Christus ons vrijgekocht. (Galaten 5:1)
We zijn dus vrij, geen oordeel, geen wet, geen regels waaraan we moeten voldoen. 

God ziet ons aan in Christus: geliefd, bijzonder, heilig en compleet.
Je bent een nieuwe schepping in Christus. 
Het oude is voorbij gegaan, het is alles nieuw geworden. (2 Corinthe 5:17)
Je leven is met Christus verborgen in God. (Colosse 3:3)

Wat doe ik dan met de volgende opmerkingen en vragen vanuit de kerken:

Als je gelooft moet je lid worden van een kerk.
Onze kerk is de enige ware kerk.
Wij hebben de meest zuivere leer vanuit de bijbel.
Als je je niet laat dopen ben je ongehoorzaam.
Elke dag stille tijd houden om God te ontmoeten.
Wat voor werk doe jij voor de Heer.
Heeft de Heer je wel laten zien dat je dat moet doen?
Als er geen tegenslag is loopt de duivel naast je.
We gaan voor je bidden, zodat de Heer je ogen opent.
Je werkt de Heilige Geest tegen.

Ik kan er nog veel meer noemen, het leidt af van de waarheid en maakt onrustig.
Het maakt je tot slaaf van de religie die christendom heet.

In de kliko met al die opmerkingen en genieten van de genade van God. Hij is er in alle omstandigheden. 

Iedereen hetzelfde? Of iedereen uniek?

Religie zorgt door wetten dat iedereen hetzelfde gaat denken en doen. De Bijbel wordt gebruikt om te laten zien dat alles echt volgens de regels van de groep moet. Men is er heilig van overtuigd dat alles moet zoals men dat bepaald en geregeld heeft. Deze regels lijken daardoor echt van God te komen en het lijkt de bedoeling te zijn om duidelijk verschil te maken tussen degene die er bij hoort en degene die er (nog) niet bij hoort. Verschil moet er zijn. Via de, soms onbeschreven regels maakt men duidelijk wat men verwacht van de groep: hoe je bekeringsverhaal moet zijn, hoe je gedoopt moet zijn, hoe je bidt en hoe vaak, hoe de zondag er uit moet zien, hoe je omgaat met niet gelovigen, hoeveel van je geld voor God (lees: de kerk) is en hoe je de bijbel moet interpreteren.
Al deze verwachtingen moeten worden waargemaakt om je beter en christelijker te voelen. Het worden wetten, omdat je constant het idee hebt er aan te moeten voldoen om maar aanvaard te worden door anderen en door God.
Genade laat zien dat het niet Gods bedoeling is om een eenheidsworst te maken van mensen. Hij geeft vrijheid en heeft iedereen uniek gemaakt. Je mag buiten het groepsdenken van anderen in vrijheid leven. Je hoeft niet aan de verwachtingen van de groep te voldoen.
Kijk maar eens hoe Jezus dat deed: hij ging om met hoeren en tollenaars waar verwacht werd dat hij die zou veroordelen en mijden.
Op de Sabbath genas hij zieken, terwijl de religie verwachtte dat hij rust zou nemen.
Hij oordeelt niet als de Farizeeën een vrouw bij hem brengen die ze op heterdaad hadden betrapt op overspel (waar was de man?), maar zegt: Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.
Het gaat er niet om dat ik Gods werk ga doen, maar dat God in mij Zijn werk kan doen. Dat betekent dat ik geloof dat God alles werkt naar de raad van Zijn wil. Hij heeft de leiding over mijn leven. (Ef 1 vers 11) Ik kan op Hem vertrouwen in alle omstandigheden in vrijheid en rust. Niets gebeurt er buiten zijn wil om en God is het die om Zijn welbehagen zowel het willen als het werken in mij werkt. (Fil 2 vers 13)
Het geeft zoveel vrijheid en rust om het aan God over te laten.

Op zoek naar rust

Deze week zag ik het programma Erica op reis. Ze was in Japan en liet de mensen en hun gewoontes zien. Het is een bijzonder land met een prachtige natuur.De mensen zijn erg vriendelijk en gastvrij, maar het was duidelijk dat Japan de afgelopen eeuwen erg geïsoleerd is geweest ten opzichte van de rest van de wereld. Er zijn maar weinig mensen die een andere taal spreken dan hun eigen taal.
Wat opviel was het enorme bijgeloof: overal zijn grote en kleine tempeltjes, heilige voorwerpen, heilig water dat voor geluk zou zorgen als je het drinkt, heilige dieren en allerlei gewoontes die men wel moet doen om geluk, vrede of rust te krijgen in het leven, in je huwelijk of waar dan ook. De Japanners zijn diep religieus, hebben ontzag voor geesten, goden en Boeddha en nog veel meer zaken.

Tijdens het programma moest ik denken aan Paulus die in Athene loopt en ziet dat de hele stad vol godenbeelden staat. In die tijd deden de Atheners en de mensen die er woonden niet veel meer dan met elkaar in discussie gaan en praten over de nieuwste ideeën.
Paulus praatte eerst alleen in de synagogen met de Joden en de Grieken die God vereerden over Jezus en de opstanding. Dit kwam de Atheners ter ore en nieuwsgierig als ze waren naar de laatste ontwikkelingen, vroegen ze Paulus om met hen hierover te praten.
Paulus gaat hier op in en weet op een tactische manier hun aandacht te trekken: Hij zegt dat hij gezien heeft hoe diep-religieus ze zijn; er staan veel beelden van allerlei goden en zelfs een beeld voor de Onbekende God. En over deze God komt Paulus hen vertellen. Deze God heeft de hemel en aarde gemaakt en de hele mensheid is uit God. Voor niemand is God ver weg en door hem leven wij. Er zijn geen beelden van hem nodig. God roept nu overal mensen op om een nieuw leven te beginnen.

In gedachten zag ik Paulus door Japan lopen en zien hoe diep-religieus deze mensen zijn. Maar ze moeten er veel voor doen; allerlei handelingen moeten op een speciale manier verricht worden, wil je gelukkig worden. Er moet gemediteerd worden om rust te vinden en in het heden te blijven.
Zelfs de thee moet op een bepaalde manier gezet, geschonken en gedronken worden. Het is een religie van moeten, net als alle andere religies, inclusief het christendom.
In alle religies gaan mensen gebukt onder moeten dwang van mogen en niet-mogen. Ook in Japan, al die heilige huisjes en gewoontes, men durft ze niet over te slaan. Iedereen gelooft dat het geluk en rust brengt om aan die rituelen mee te doen. Wat zal het brengen als je het niet doet?

Ik denk dat Paulus ook tegen hen zou beginnen met de zin: Ik zie hoe diep-religieus jullie zijn, maar ik ken Iemand die werkelijk rust geeft: Jezus, de Zoon van God.
In Mattheus 11 zegt Jezus: Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij. want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

http://www.uitzendinggemist.nl/programmas/2159-erica-op-reis link voor het programma

God zorgt

Toen wij trouwden kozen we als tekst 1 Petrus 5 vers 7: Werp al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u. Toen speelden verschillende moeilijkheden in ons leven en we waren echt van plan om te vertrouwen op God. Maar hoe vaak hebben we deze tekst niet gebruikt als broodbakmachine?
Dat klinkt vreemd, maar toch is het zo: werp al uw ingrediënten in de machine, stel 'm in, zodat u het brood krijgt dat u wilt hebben. Ja, het duurt wel 5 uur, maar dan heb je ook wat. 
Als er iets was wat ons zorgen gaf, dacht ik vaak aan deze tekst, legde God ook alle problemen voor en hoopte dan dat Hij voor de goede uitkomst zou zorgen. Soms wist ik het zeker, soms gebeurde dat ook, soms niet. Had ik dan te weinig geloof of moest ik gewoon maar zien dat God kennelijk wat anders van plan was?
Nu denk ik dat we deze tekst helemaal verkeerd gezien hebben. Gaat het hier om onze zorgen en God die de oplossing biedt? Of gaat het hier om de zorg van God en het feit dat het daarom niet nodig is om je grote zorgen over je leven en wat er gebeurt te maken?
Ik denk nu het laatste; het is God die de mens gemaakt heeft en ook voor die mens zorgt: de Heer is God, Hij heeft ons gemaakt, Hem behoren wij toe, zijn volk zijn wij, de kudde die Hij weidt. (ps. 100)
Hij weet wat we nodig hebben, weet ook wat het beste is. Hij leidt onze levens, ook die van mijn kinderen en van de mensen waar ik van hou.
We hebben een God die alles weet en alles onder controle heeft, bij Hem gaat niets mis en dat maakt blij en geeft rust:

Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus. (Fil 4 vers 6 en 7)